Marlene appels ‘daughter of the Alps’

Skiën, wijn en… Marlene appels

Denk je aan Zuid-Tirol, of Süd Tirol dan doemen er vooral beelden op van bergen waar je in de winter heerlijk kunt skiën en in de zomer eindeloos kunt wandelen. Het is ook een bijzonder wijngebied maar wat ik niet wist dat appels, naast wijn het tweede belangrijke exportproduct zijn. En we hebben het hier niet over zo maar een appeltje maar over diverse variëteiten van Marlene, het handelsmerk van het in 1995 opgerichte VOC consortium. De 5000 producenten en 13 coöperaties vormen in Europa de grootste afzetorganisatie van appels.

Marlene-appels-salade-2-jpg

Zuid-Tirol: perfect terroir 

Marlene appels zijn zo bijzonder omdat het unieke klimaat van Zuid-Tirol ervoor zorgt dat de appeltjes 300 dagen lang 2000 zonuren op hun mooie schilletje krijgen. Daarnaast is er een groot verschil in dag- en nacht temperatuur en dit zorgt, evenals bij wijndruiven, voor een perfecte zoet/zuur balans. Hierdoor begrijp je goed waarom het consortium gekozen heeft voor de slogan “My father is the mountain. My mother is the mediterranean sun. “I am Marlene – daughter of the Alps”

“I am Marlene – daughter of the Alps”

appels.jpg

Salade met Marlene Granny en Sylvaner

Tijdens een uitstekende lunch in de sfeervolle kookboekwinkel van mevrouw Hamersma proefde ik hoe de diverse rassen zoals de friszure Granny (opoe) Smith, mild zoete Red Delicious en Golden Delicious (gouden Liesjes) goed toegepast kunnen worden in de Italiaanse keuken. De oud-chefkok van Toscanini, Wallz Bossma kookte voor ons een  salade van radicchio, Marlene Granny Smith, speck, asiago-kaas en hazelnoten. Zuren, bitters, vet en knapperigheid in één gerechtje. Een goede combi! Hierbij een door Anfors geselecteerde loepzuivere sylvaner van Villscheider.

risotto

Risotto met Marlene Red Delicious en Pinot Nero

Het tweede lunchgerecht was een smeuïge risotto met Red Delicious en venkelworst met een licht anijsachtige smaak. Afgemaakt met een flink rasp Parmezaanse kaas voor de smaakversterking. De venkelworst is  één van mijn favorieten uit de Italiaanse keuken en wordt meestal geserveerd met pasta. Bij de risotto combineerden de balletjes worst echter ook goed en af en toe proefde je een stukje Red Delicious. Net genoeg en niet te overheersend. Erbij een fruitige Pinot Nero van Colterenzio. Niet de meest voor de hand liggen keuze, maar wil je een licht gekoelde rode wijn uit Alto Adige dan kom je al snel bij deze Pinot uit.
apfelstrudel

Als laatste een uit elkaar getrokken Apfelstrudel van filodeeg waarbij de rozijnen verwerkt waren in een bolletje Malaga ijs. Een combinatie van smeuïg en knapperig. De lichtzoete rode(!) moscato rosa van Franz Haas paste niet zo goed bij de Apfel maar wel goed bij het ijs. Leuk om weer eens een onbekende autochtone druif te proeven uit Italië.

Marlene appels zijn te koop bij de gespecialiseerde groenteman.

Recepten met Marlene appels zijn te vinden op Foodtube.

 

 

Fresh but not fast!

Wie mij een beetje kent, weet dat ik een grote liefhebber ben van de Italiaanse keuken. De recepten worden vaak gekenmerkt door het gebruik van verse en meestal lokale producten en in de bereiding vind je meestal niet de poespas en ingewikkeldheid van de Haute Cuisine uit Frankrijk. En wat de wijnen betreft is Italië hét land bij uitstek van de autochtone druivenrassen, zoals nebbiolo, sangiovese, peccorino en noem zo nog maar een paar honderd andere!

snail-424133_640

De Italiaanse republiek is ook het land waar de Slow Food beweging is ontstaan, als reactie op weer een nieuwe vestiging van McDonalds in Rome. Een aantal wijze mannen, waaronder Carlos Pétrini vonden het genoeg, basta, en besloten tot een offensief. Slow food staat voor goed voedsel, duurzaam geproduceerd tegen een eerlijke prijs. De slak is niet voor niets het symbool van de beweging.

Aan Slow food moest ik denken toen ik vorige week het kleine winkeltje binnenstapte van Beuling Charcuterie in de Vrouwensteeg in Leiden. Het water loopt je in de mond als je de lekkere hammen en worsten ziet liggen die op ambachtelijke, en (bij voorkeur) van lokaal geproduceerd, duurzaam vlees worden gemaakt. Het verduurzamen van vlees is volgens  eigenaar Eelco Wijnands nog ouder dan de weg naar Rome en mooi dat dergelijke producten gewoon in Leiden te koop zijn.

Zelf proefde ik één van de verrukkelijke patés die ze maken. Geen flauwe brei van ondefinieerbaar vlees, maar een zeer smaakvolle versie met smaakbommetjes vlees. Kijk zo hoort paté te smaken. Naast zelfgemaakte producten importeren ze ook vleselijke heerlijkheden zoals echte Jamón IbéricoPata Negra en lardo, het vette broertje van pancetta. Als je hier een flinterdun plakje van op een warm stokbroodje legt, smelt het weg en heb je een smaak…….

 

Waar ik nog graag reclame voor maak, zijn de charcuterieabonnementen die je via de webwinkel kunt afsluiten. Elke maand een plateautje comfortfood, wie wil dat nou niet?

 

Aperitief brengt het diner tot leven!

alcohol-1876873_1280
In de weken voorafgaand aan de Leidse restaurantweek opende de organisatie van Leids Lekkers een pop up bar met als thema Art &Aperitief waarbij je in de sfeervolle ruimte met de kunsttentoonstelling van Casper Faassen kon genieten van een heerlijk aperitief. Op 18 januari was er een aperitiefworkshop, georganiseerd door Thijs Akkerman van Negroni.nl, en uiteraard was ik er bij aanwezig!

De nadruk bij de workshop lag op het proeven van verschillende bitters. Veel mensen houden hier niet zo van omdat het vanuit de oertijd nog geassocieerd wordt met giftige stoffen, maar hé we leven niet meer in de prehistorie dus lekker proeven maar! Bij zo’n aperitief wordt meestal een lekker bordje zoute en vette gerechtjes gegeven. Zout en vet zorgen ervoor dat de bitters veel minder te proeven zijn.

Eén van de aperitiefcocktails die elke bartender kan maken is de Negroni, Dit drankje werd uitgevonden in 1919 door de Italiaanse graaf Negroni en bestaat uit 1/3 Gin, 1/3 rode Vermouth,1/3 Campari . Met die drie ingrediënten kun je natuurlijk eindeloos variëren en ik proefde diverse soorten. Ik leerde o.a. dat Vermouth versterkte wijn is met kruiden oftewel botanicals waaronder als verplicht kruid alsem of absint.

Aperitiefbitters zijn eetlustopwekkend en drink je gekoeld. Ze zijn meestal gekleurd zoals de zonsondergang, oranjerood, en zijn wat minder alcoholisch.

Er bestaan ook bitters als digestieven en die zijn bedoeld om de spijsvertering na een avondje zwaar tafelen op gang te brengen. Hiervoor worden de Amaro’s, Italiaans voor bitter, gebruikt. Deze serveer je op kamertemperatuur, hebben de kleur van de nacht en bevatten veel meer alcohol.

Wat een symboliek in aperitiefland! Naast wijn en speciaal bier heb ik er weer een nieuwe hobby bij. Eerst lekker op de bank met een aperitief, dan een heerlijke fles wijn bij het eten en afsluiten met een Amaro voor de spijsvertering.  Mjom, mjom….

MEET THE LEIDSE CHEF

Een tijdje geleden viel er een leuke verrassing op mijn deurmat: het Leidse kookboek Meet the Chef.

meet the chef

In een compact boekje vertellen 24 Leidse chefs over hun vak en favoriete gerecht. De recepten zijn heel  handig ingedeeld in voor-, hoofd- en nagerecht en voorzien van prachtige foto’s, gemaakt door Daniëlle Reizevoort. Handig is ook de indeling op moeilijkheidsgraad, zodat de minder geoefende thuiskok een gerecht kan namaken. Bij elke suggestie wordt een passend wijnadvies gegeven, iets wat mij als wijnjuf natuurlijk wel aanspreekt.

In het boekje lees je over de geschiedenis van traditionele restaurants zoals brasserie Cronesteyn, die al tachtig jaar (!) in handen is van de familie Overdevest of het Prentenkabinet waarvan het pand bijna middeleeuws is. Uiteraard diverse restaurants die op de Franse keuken georiënteerd zijn, zoals, Bistro Bord ’O, Jeanpagne, Bistro Bree56 en de Klok. De Klok, was vroeger het in de Leidse regio zeer bekende La Cloche . Tegenwoordig staat de 26-jarige chef-kok en eigenaar Lars Mieremet achter de kachel. Lars heeft een aantal jaren geleden een wijncursus voor gevorderden bij mij gevolgd en is iemand die zeer serieus met zijn vak bezig is.

Er is ook aandacht voor nieuwkomers zoals restaurant Twelve, gevestigd in het moderne pand van fitnesscentrum Fitland met een geweldig uitzicht over de skyline van Leiden. Op heldere dagen kun je tot de duintoppen van het Noordzeestrand kijken! En dat wellicht onder het genot van gegrilde lamsrack met paddenstoelenrisotto en gegrilde groentes, het recept dat chef-kok Martijn Hinders prijsgeeft in het kookboek.

Het is moeilijk kiezen omdat bij alle gerechten het water je in de mond loopt maar het lekkerste gerecht vind ik de in eendenvet gebakken kabeljauw met cantharellen, knolselderij en macadamianoten van Fred Boutkan van Visbrasserie de Poort. Ik kan jullie verzekeren, dit staat binnenkort op mijn fornuis! Met een lekkere fles wijn natuurlijk!

Overigens kun je bij de meeste restaurants uit het boek genieten van een heerlijk menu tijdens de Leidse Restaurantweek die van 22 t/m 28 januari wordt gehouden.

Meer info: www.leidslekkers.nl

 

 

 

 

 

De aars van de wijnfles

In mijn wijncursussen krijg ik regelmatig verschillende vragen gesteld en het is voor mij soms even schakelen wat men wel en niet weet. Vooral in de beginnersavonden wil men het naadje van de kous, eh wijn weten.
wine-438945_640
Wijn geurt naar bloemen, appels, hout, en nog veel meer maar meestal niet naar druif. Hoe komt dat?

Als ik dan vertel dat die verschillende aroma’s ontstaan door chemische omzettingen met behulp van de gist die aan het druivensap wordt toegevoegd en dan de naam esthers noem, wordt wijn opeens een stuk minder romantischer.

Heeft een houtgerijpte wijn altijd in een vat gezeten? Helaas, niet alle wijnen die naar vanille en cederhouten sigarenkistjes ruiken, hebben in een houten vat gerijpt. Soms maakt men ook gebruik van houtsnippers in de wijn maar je kunt je voorstellen dat dit niet toegepast wordt bij de topwijnen van de wereld.

En is blauwe wijn ook wijn? Een tijdje geleden was opeens de blauwe wijn hip. Een rare witte wijn waarbij je hersenen niet meer weten wat er aan de hand is. Je ogen zeggen blauw en je neus en mond vertellen je dat het om een witte wijn gaat. Brrr, het is wijn maar niet eentje die je bij mij zult proeven.

Waarom zit er een uitstulping onderaan de fles? Men noemt dit de ziel. Op een onregelmatige ondergrond staat een fles met holle bodem steviger dan een met een vlakke bodem en voor champagne heeft het als extra functie dat de druk van 6 bar goed wordt verdeeld.

Van mijn cursisten hoor ik trouwens ook wel eens nieuwe wetenswaardigheden. Zo schijnt een sommelier van een gerenommeerd restaurant die ziel de aars van de fles te noemen en is hij stellig van mening dat alleen mannelijke sommeliers de fles met hun vingers in de ziel mogen uitschenken.

Kijk, zo leer je nog eens wat!

Leidens ontzet wijn

Rond 3 oktober ruikt het in Leiden naar peen en ui en bijna iedere Leidenaar eet hutspot, thuis, op school of in een sportkantine. Eerlijk is eerlijk, ik ben geen geboren Leidse maar na meer dan 25 jaar wonen in deze mooie stad, ben ik toch redelijk ingeburgerd. De rollende R zal ik als Groningse waarschijnlijk nooit aanleren maar rond 3 oktober komt ook bij mij Leidse Hutspot op tafel. En omdat we “ontzet” zijn, hoort daar natuurlijk wijn bij.

De wijnkeuze bij de hutspot hangt af van de bereidingswijze en wat je erbij eet. Traditioneel met klapstuk kun je goed combineren met een volle rode wijn, zoals een Nero D’ Avola uit Sicilië. Wil je helemaal aansluiten bij onze overwinning op de Spanjaarden, kies dan voor een Rioja van de tempranillo druif.

Onze burgervader Lenferink, overigens ook zonder Leidse R, schijnt erg te houden van hutspot met hachee en een appeltje. Voor hem zou ik een lekkere witte Pinot Gris of Viognier opentrekken. En op z’n Spaans een Verdejo.

Het is misschien vloeken in de kerk maar ik houd zelf erg van hutspot met een pittig stukje vlees zoals rendang en zelfgemaakte sambal door de hutspot. Pittig Leids zou ik zeggen. Ik drink daar een halfzoete Riesling uit Duitsland of de Elzas bij.

Houd je niet van wijn? Bier is ook een leuke combinatie. Neem dan een tripel, bijvoorbeeld Chimay Wit of een Leids Pronck Tripel of een wat zwaardere blonde, zoals Leffe blonde of La Trappe blond.

Wat je natuurlijk ook niet over mag slaan, is het eten van haring en wittebrood of een Geusje. Bij de haring drink je traditioneel Corenwijn, maar we hebben de Spanjaarden niet voor niets verslagen dus schenk ook eens een Fino of Manzanilla Sherry, lekker ziltig en droog bij de vette vis.

Inspiratie genoeg om ook op 3 oktober een lekkere fles wijn of bier open te trekken. Ik wens iedereen een smakelijke en gezellige 3 oktober!